Genadyne

Genadyne. System do podciśnieniowej terapii ran

Podciśnieniowa terapia leczenia ran (ang. NPWT – Negative Pressure Wound Therapy) jest bardzo skuteczną metodą leczenia rozległych ran ostrych oraz przewlekłych, takich jak np. stopa cukrzycowa. W ostatnich latach ukazały się liczne publikacje kliniczne rzucające światło na korzyści płynące z szybkości gojenia i kontroli wysięku poprzez zastosowanie podciśnienia w łożysku rany. Stosując NPWT jako alternatywną lub dodatkową technikę w całym spektrum praktykowanych metod leczenia ran, można poprawić szybkość oczyszczania ran i przygotowania ich do zamknięcia.

Genadyne XLR8 to nowoczesny, kompletny zestaw NPWT (Negative Pressure Wound Therapy), odpowiednik terapii VAC. Urządzenie wytwarza i utrzymuje zadane ujemne ciśnienie w ranie dzięki czemu odprowadzany jest nadmiar wysięku wraz z toksynami bakteryjnymi, następuje lepsze ukrwienie dna rany, co stymuluje proliferację fibroplastów i pozytywnie wpływa na procesy epitelializacji.
Genadyne XLR8 jest kompaktowym, przenośnym i prostym w użyciu urządzeniem stosowanym w warunkach szpitalnych, w ośrodkach opieki długoterminowej, ale także w opiece domowej.

Wskazania

Terapia podciśnieniowa znajduje zastosowanie w leczeniu:

  • zakażonych ran przewlekłych – owrzodzenia, odleżyny, stopa cukrzycowa
  • ran pourazowych obejmujących kości np. otwarte złamania
  • zakażonych ran pooperacyjnych – np. powłok brzusznych, ran po sternotomii
  • zapalenia powięzi
  • zakażeń kości, stawów i innych stanów ostrych w ortopedii

NPWT wykorzystywana jest także do zabezpieczenia i wgajania siatkowych przeszczepów skórnych.

Szczególnie dobry efekty przynosi zastosowanie ciągłego drenażu z roztworu Microdacyn podczas terapii NPWT

Dzień 1

Dzień 2

Dzień 16

Dzień 40

Cechy

  • Pobudza ranę do ziarninowania
  • Zmniejsza obrzęk w okolicy rany
  • Powoduje przekrwienie dna rany
  • Odprowadza nadmiar wysięku z powierzchni rany
  • Spełnia warunki koncepcji wilgotnej terapii ran
  • Stymuluje proliferację fibroplastów i komórek endotelinarnych
  • Redukuje ilość bakterii na powierzchni rany

Aplikacja NPWT

System Genadyne może być używany stacjonarnie przy łóżku pacjenta, ale także dzięki kompaktowym rozmiarom i wbudowanemu akumulatorowi działającemu do 12 godzin także w warunkach ambulatoryjnych. Funkcje bezpieczeństwa Genadyne wyposażone zostały w systemy alarmów informujące o nieszczelności opatrunku, o niskim poziomie naładowania akumulatora, czy o pełnym zbiorniku z wysiękiem.

W Genadyne zastosowano wysokiej klasy gąbki poliuretanowe o strukturze otwartych porów, która po założeniu portu doprowadzającego ujemne ciśnienie umożliwia transport wysięku w całej objętości rany do zintegrowanych z urządzeniem zbiorników o pojemnościach od 200ml do 1100 ml.

W terapii NPWT do wypełnienia rany można wykorzystywać także gazę z antybakteryjnym środkiem PHMB.

Najważniejszą czynnością w aplikacji NPWT jest dokładne założenie opatrunku wewnątrz rany. Gąbka musi być szczelnie obklejona folia poliuretanową. Opatrunki w terapii podciśnieniowej zmienia się najczęściej co 3 dni, jednak przy zastosowaniu antybakteryjnych roztworów do irygacji ran np. Microdacyn® można czas zmiany opatrunku przedłużyć w niektórych przypadkach do 4 dni.

UWAGA: w terapii NPWT nie wolno stosować roztworów Octenisept®.

Przeciwskazania do stosowania NPWT

Stosowanie terapii podciśnieniowej należy prowadzić zawsze pod opieką wykwalifikowanego personelu medycznego. Należy pamiętać, że istnieje szereg przeciwwskazań do stosowania tego typu terapii. Przykładowo są to m.in.:

  • nowotworowy charakter zmian patologicznych w ranie
  • niezbadana przetoka organów albo jamy ciała
  • tkanka martwicza z występującym strupem
  • niektóre nieleczone zapalenia kości i szpiku kostnego
  • odsłonięte naczynia krwionośne lub organy
  • silne krwawienie

Należy podjąć środki ostrożności, gdy pacjenci zażywają środki przeciwzakrzepowe.

Jakie jest najlepsze docelowe ciśnienie?

Nie ma jasnych wskazań jakie jest optymalne ciśnienie, na które system powinien zostać nastawiony. Należy pamiętać, że zależy to od różnych czynników. Typ użytego wypełnienia rany, ilość produkowanego wysięku z rany, ale również próg bólu pacjenta będą określać idealne ustawienie ciśnienia. Genadyne sugeruje, aby w przypadku większości ran rozpoczynać od ustawienia 80-100 mmHg.

W fachowej literaturze medycznej pojawiają się różne wskazówki, nie ma jednak jednoznacznych wyników. Wackenfors i inni przeprowadzili serię badań kontrolnych w celu zmierzenia mikronaczyniowego przepływu krwi w ranach. Ciśnienie różniło się pomiędzy -50 mmHg a -200 mmHg. W różnych odległościach od krawędzi rany oraz w różnych typach tkanek zmierzony został przepływ krwi. Wyniki pokazują, że (mikronaczyniowy) przepływ krwi wzrastał kilka centymetrów od krawędzi rany. Jednakże w bezpośredniej bliskości krawędzi rany powodowało to hypoperfuzję, która wzrastała wraz ze wzrostem (pod-) ciśnienia. Na przepływ krwi wpływał także typ tkanki. Na przykład tkanka mięśniowa okazała się być mniej podatna na hypoperfuzję od miękkiej tkanki podskórnej. Badania sugerują, że w mięśniu optymalne ustawienie ciśnienia wynosi w przybliżeniu -100 mmHg, natomiast w bardziej miękkich tkankach około -75 mmHg. Wcześniejsze badania Usopova i Yepifanova pokazały, że optymalny drenaż rany występował przy ciśnieniu w granicy -77,5 mmHg. Przy większych wartościach podciśnienia wzrastała zawartość hemoglobiny w wysięku. Również Morykwas i inni udowodnili w badaniach przepływu krwi na przykładzie zwierząt, że przepływ krwi wzrastał czterokrotnie kiedy zastosowano ciśnienie subatmosferyczne -125 mmHg. Ostatnie badanie retrospektywne NPWT opartego na opatrunkach z gazy PHMB pokazało, że dobre wyniki zostały osiągnięte przy użyciu ciśnienia -80mmHg dla tego typu opatrunków w porównaniu z -125 mmHg zastosowanym przy użyciu pianki poliuretanowej.