Sklep online
zwiń

Szukaj

pokaż

Koszyk Twój koszyk



Aqua-Gel

Opatrunki hydrożelowe
sklep

Biomateriały

KLASYFIKACJA BIOMATERIAŁÓW OPATRUNKOWYCH

Począwszy od odkrycia dokonanego przez Wintera, dowodzącego, że procesy epitalizacji (narastanie nowych komórek skóry) ulegają znacznemu przyspieszeniu, jeżeli rana pokryta jest opatrunkiem utrzymującym wilgoć, ten typ terapii jest coraz powszechniej stosowany w rutynowej praktyce lekarskiej. I generację tego typu opatrunków stanowiły nieprzepuszczalne dla wilgoci (lub w małym stopniu przepuszczalne) filmy polimerowe wykonane z polietylenu, polipropylenu lub poliestru. Ich stosowanie doprowadziło do szybkiego gromadzenia się płynów ustrojowych na powierzchni rany i powodowanych przez to komplikacji w procesie leczenia. Opatrunki takie np. Strech’n Seal® zalecane są wyłącznie do czasowego pokrycia rany, przed dokonaniem oględzin przez wykwalifikowany personel medyczny.

W połowie lat 70. pojawiła się na rynku II generacja opatrunków wykonanych z medycznie czystego poliuretanu lub tzw. hydrokoloidów. W latach 80. tego typu opatrunki, w postaci filmów poliuretanowych, o nazwach handlowych tj. OpSite® Uniflex®, Opraflex®, Blistr Film® stały się powszechnie znane i zaakceptowane do leczenia zwłaszcza chronicznych ran. Opatrunki takie zaopatrzone dodatkowo w samoprzylepną taśmę, do dzisiaj znajdują się w obrocie handlowym. Główną ich wadą jest przylepianie się do nowoutworzonej tkanki skórnej co podczas zmiany opatrunku może powodować jej uszkodzenie. Opatrunki hydrokoloidalne sprzedawane pod nazwami Comfeel® Dermiflex®, Granuflex® składają się z samoprzylepnej masy, zawierającej poliizobutylen, w którym zdyspergowane są granulki żelatyny, pektyny, karboksymetylocelulozy lub chitozanu. W kontakcie z wydzieliną z rany granulki te absorbują ją, pęcznieją i tworzą nieprzezroczystą półpłynną żółtobrązową masę, która może po kilku godzinach wyciekać na zewnątrz. Ta pasta hydrokoloidowa nie ma dodatkowego działania leczniczego, ponieważ stopień narastania nowych komórek skóry jest taki sam, jak w przypadku opatrunków I generacji, które gromadziły wydzieliny z ran.

Do najnowocześniejszej, III generacji materiałów opatrunkowych zaliczane są hydrofilowe filmy poliuretanowe oraz hydrożele jak np. Elasto-gel® Vigilon® czy też polski opatrunek hydrożelowy AQUA-GEL®. Opatrunki zaliczane do tej kategorii zapewniają utrzymanie rany w stanie “wilgotnym”, absorbują płyny ustrojowe i zapobiegają gromadzeniu się wysięków z rany dzięki odparowaniu wody przez powierzchnię zewnętrzną, a równocześnie pozwalają na tworzenie się na ranie cienkiej warstwy własnych protein pacjenta (w tym czynników wzrostu), co uważane jest za główną przyczynę obserwowanego przyspieszonego gojenia.
Dla kompletności tego krótkiego przeglądu należy tu wspomnieć o opatrunkach “biologicznych” takich jak oczyszczony amnion, placenta (błony płodowe), spreparowana świńska skóra, bądź gąbki z żelatyny czy kolagenu oraz filmy wykonane z kwasu hialuronowego czy też celulozy produkowanej prze bakterie.
Opatrunki takie mają ograniczone zastosowanie z uwagi na ich niektóre cechy (wywoływanie odczynów antygenowych, zwiększanie możliwości wtórnego zakażenia, wysokie ceny) i generalnie wypierane są z rynku przez wyroby syntetyczne.
Opracowano na podstawie:

  1. Winter G.D., 1962, Nature, 193, 293-294.
  2. High Performance Biomaterials, Ed. M. Szychter, Technomic Publ. Co., Lancaster, USA, 1991.
  3. Biomateriały hydrożelowe otrzymywane za pomocą techniki radiacyjnej, Janusz M. Rosiak, Międzyresortowy Instytut Techniki Radiacyjnej, Łódź.

Zamów produkty Biomateriały

Kategoria: O Aqua-gel